دیروز عصر داشتیم آماده درس خوندن میشدیم که متوجه شدیم از پیشی خانم خبری نیست . . . داشتیم فکر میکردیم که کجا میتونه رفته باشه که دیدیم بله . . .  رفته لای یک سری کتاب گرفته خوابیده . . . اون هم چه خوابی . . . خلاصه این دختر من هم مثل خودم انگار اهل مطالعه و کتاب هست  :)
اینقدر با مزه خوابیده بود که رفتم سریع موبال رو برداشتم و ازش یه عکس گرفتم . . .  این خانم تازه داره 6 ماهش میشه و تا چند ماه دیگه باید براش یه دوست پسر دست و پا کنیم (Open Mind ی رو دارید دیگه !). . . خلاصه اگه پسر خوب خانواده دار تو دوست و آشنا سراغ داشتید خبرم کنید .

تمام این روزهایم شده بی قراری ... سردرگمی ... حیرانی .
حوصله هیچ توضیحی ندارم ، حوصله هیچ سوالی را ندارم  ... همین چند نفر انگشت شمار آدمهای اطرافم و آغوشی که با محبت به رویم باز است کافیست ... کافیست که این روزهای شلوغ و سخت را آرام آرام بگذرانم ... با خودم مرتب زمزمه میکنم : " تحمل هر چیز از تصور آن آسان تر است ." ... آنقدر تکرارش میکنم تا با من یکی شود ... تا ....

برای هزارمین بار این شعر را میخوانم :