| تبليغات | X |
| گر بود عمر به میخانه رسم بار دگر | بجز از خدمت رندان نکنم کار دگر | |
| خرم آن روز که با دیده گریان بروم | تا زنم آب در میکده یک بار دگر | |
| معرفت نیست در این قوم خدا را سببی | تا برم گوهر خود را به خریدار دگر | |
| یار اگر رفت و حق صحبت دیرین نشناخت | حاش لله که روم من ز پی یار دگر | |
| گر مساعد شودم دایره چرخ کبود | هم به دست آورمش باز به پرگار دگر | |
| عافیت میطلبد خاطرم ار بگذارند | غمزه شوخش و آن طرهی طرار دگر | |
| راز سربسته ما بین که به دستان گفتند | هر زمان با دف و نی بر سر بازار دگر | |
| هر دم از درد بنالم که فلک هر ساعت | کندم قصد دل ریش به آزار دگر | |
| بازگویم نه در این واقعه حافظ تنهاست | غرقه گشتند در این بادیه بسیار دگر |